ASILMAYAN YOL YOKTUR 

Biliyorum çocuk; gün rüzgarin viziltisiyla uyanir ve sen sabah erkenden kalkar uzun karli bir yola (Kovik –Varto)   hazirlanirsin. Ki senin yasitlarin o saatlerde derin uyku çekmektedirler.  Ögle yemegini yiyemeyecegin için karnini doyurman gerektigini bilirsin. Unutmadan kalin giyinmen gerekir yoksa hastalanirsin, hadi yolun rast gele okuluna artik gidebilirsin.  

Evet çocuk; yola çikiyorsun…arkadas mi ariyorsun…dedigin gibi 5 km’lik yol bu kis gününde tek basina  çekilmez.  Biraz bekle birileri çikip sana yoldas olabilir. Bu yolu kisa bir zamanda birlikte asabilirsiniz…eh ne yapalim kimseler yok yalnizsin, yoluna devam etmen gerek, yoksa ilk derse yetismezsin. Yürü bakalim çocuk…karda çok yagmis… bu yolda bu gün ilk yürüme sansi sana verilmis… sana düseni yapman gerekir. Evet çocuk ; kara lastiklerin izler birakir kar tanelerinin üstüne, bunlari senden sonra gelen arkadaslarin yolunu sasirmasin diye yapiyorsun. Varsin anlamasinlar yoldaki izlerin senin oldugunu…ne fark eder ki , bir gün ayni yolu onlarinda senin için açtiginin farkindasin… Hem  dogan geregi doganin zorluklarini pek önemsemezsin. Karli günler en büyük tutkundur senin. Bu karda yürümen ve o vazgeçilmez yasamin agirligini hissetmen, seni daha da güçlü kildigini biliyorsun…yürümen gerekir yoksa ilk derse yetismezsin… “Mezela heydo” ya kadar rahat geldiginibiliyorum…bundan sonra biraz daha dikkatli yürümen lazim…bir bakarsin “Kela bûdê ” de bir çig kopup gele bilir…haydi biraz daha gayret  asarsin bu yolu… “Kela bûdê ” bitti mi…artik güvendesin…en azindan öyle düsünürsün. Tufanin nereden geleceginin belirsiz oldugunu biliyorsun. 

Okulun kapisina geldin. Ögrencisin ya! kilik kiyafetine dikkat etmen gerek. Hele kapida biraz dur, buz tutmus kirpiklerini temizle, üzeridekileri düzelt yoksa bu sekilde ögretmen seni derse almaz . Kapiyi çaldin girdin derse , ögretmen seni derse aldi. Tamda zamaninda derse yetistim diyorsun…haydi otur sirana bakalim bu gün kim bilir bu siradaneleri dinleyeceksin…ögretmen derse baslar, sen ise arka sirada sabahin yorgunlugunu atmaktasin…dersi dinlemek istiyorsun ama nafile…yapamiyorsun . Hem bu senin elinde olan bir sey degil ki…vücut yorgun düsmüs, dinlenmek ister… sen sicak bir çayin hayalini kurarken, birak ta vücudun dinlensin...iste yetismek istedigin ilk ders böyle geçti.  ikinci derste biraz daha dinlenmis, kendine geldigini biliyorum. Ögretmen ders anlatir…sen ise ;  Okumak sart mi hesabi içindesin…aslinda sart olmadigini çok geçmeden anladigini söylüyorsun…haklisin çocuk, bende bir zamanlar ayni duyguyu yasamistim…simdi daha iyi anliyorum okumanin da;  bizlerden bir seyler çaldigini… ama ne yapalim bize böyle ögretildi… “Okumadan adam olunmaz” dediler… ve bizde adam olalim diye elimizden geleni yaptik, büyüklerimize hak verdik …nasil olsa onlar bizden büyükler… bizden daha iyi bilirler her seyi…ama gel gör ki “bizi, aç kurtlara yem olalim diye okula gönderdiklerinin farkina varmazlar”…ne yapalim “bize de aç kurtlarin sofrasinda dans etmek düser”…hem de baskalariyla esit olmayan kosullar altinda…ama hiç kimse bunu sorgulamadi…en azindan senin anlattiklarini bir türlü anlamak istemezler…kosulsuz elinde geldigince Kovik- Varto yolunu asacaksin. Büyüklerin “senden öncekilerde böyle yapti” diye nasihat verirler…okuyacaksin diyecekler sana…anlayacagin sende bizler gibi bu nehirde yüzeceksin.

Inan ki çocuk asilmayan yol yoktur. Varto – Kovik yolu da  asilir. Yillar sonra Kovik – Varto yolunun zorlugu degil, bir gün imkan olsa da o yolu tekrar yürüme özlemi yakar içini. Özlersin o yolu ve arkadaslarini…ama geçmisi geri getiremezsin…bizim dönemimizde ismail sahin’in nagmeleriyle kisalirdi Kovik - Varto yolu. inan ki çok güzel yillardi. Durumunuzu anliyorum. Ama biliniz ki her sey okul siralarinda ögrenilmez. Deneyimler çok sey ögretir insana ve sizler de o deneyimleri çok iyi yasiyorsunuz.  HEPINIZE SELAM GÖNDERIYOR, GÖZLERINIZDEN ÖPÜYORUM.

Ercan Günes

31.12.2004